Maigret in de mist by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi
Publisher: Bruna
Published: 1965-08-14T23:00:00+00:00

HET ONDERZOEK VAN DE BURGEMEESTER

Maigret stond kaarsrecht midden op de weg, handen in de zakken, het voorhoofd gefronst. - Bent u ongerust? vroeg Lucas, die zijn chef kende. Hij moest het zelf ook zijn, want hij keek met een gemelijk oog naar de villa die voor hen oprees.

-We moesten eigenlijk daarbinnen zijn, bromde de commissaris, terwijl hij de ramen stuk voor stuk aan een onderzoek onderwierp.

Maar ze waren alle gesloten. Het was niet mogelijk het huis binnen te dringen. Maigret naderde, zonder geluid te maken, de deur, boog het hoofd om te luisteren. Hij gaf Lucas met een teken te kennen, dat hij moest zwijgen. En tenslotte leunden ze beiden met het oor tegen de eiken deur.

Ze hoorden geen stemmen, geen woord werd er gesproken. Daarentegen was er voetgetrappel in de studeerkamer, en het geluid van doffe, ritmische klappen. Waren de twee mannen aan het vechten? Het was overigens onwaarschijnlijk, immers, in dat geval hadden de geluiden niet zo regelmatig kunnen zijn. Twee mannen die vechten, komen en gaan, botsen tegen elkaar en tegen de meubels op en soms verloopt er enige tijd tussen de slagen, die elkaar dan weer snel opvolgen.

Hier was het een stampend geluid. En men kon zelfs de adem van degeen die sloeg erbij denken:

-Bonk! bonk! bonk!

Er tegenin klonk een dof gereutel.

De ogen van Maigret ontmoetten die van de brigadier. De commissaris stak de hand uit, terwijl hij naar het deurslot keek en de ander begreep, haalde uit zijn zak een bos valse sleutels te voorschijn.

-Geen geluid maken.

Men zou kunnen denken, dat dit verzoek om stilte zelfs binnen opgevolgd werd. Een stilte, zwaar van angst. Geen slagen meer. Geen voetstappen. Misschien - maar het was zo vaag - een rauw gehijg van iemand, die aan het eind van zijn krachten was.

Een teken van Lucas. De deur ging open. Van links filterde licht uit de studeerkamer. Maigret haalde de schouders op met iets van woede. Hij ging buiten zijn boekje. Zelfs op zeer ernstige wijze, en nog wel bij een officieel personage, een kniesoor als de burgemeester van Ouistreham.

-Niets aan te doen!

In de gang hoorde hij duidelijk iemand ademen, maar slechts éen persoon. Niets bewoog. Lucas had de hand aan zijn revolver geslagen. Maigret opende met éen ruk de deur. Hij hield in, gegeneerd, ontredderd, zoals hij nog maar zelden was geweest. Had hij de ontdekking van een nieuw drama verwacht?

Het was anders! En het was zo verwarrend mogelijk. Mr. Grandmaison stond daar, met een gescheurde lip, zijn kin en kamerjas vol bloed, zijn haar in de war; hij zag er net zo afgestompt uit als een bokser die na een k.o. opstaat.

Hij kon zich trouwens nauwelijks staande houden, hij leunde tegen een hoek van de schoorsteen, zó zwaar, dat het een wonder was, dat hij niet omviel.

Op twee pas afstand van hem, Grand-Louis, met bloed aan de vuisten, die hij nog gebald hield - het bloed van de burgemeester!En het was de ademhaling van Grand-Louis geweest, die ze in de gang hadden gehoord! Hij was het, die buiten adem was, ongetwijfeld van het harde slaan.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.